Kiedy nasze dzieci wróciły do ​​szpitala następnego ranka – udając, że są uważne, udając, że się nimi interesują – moje łóżko było puste. Pielęgniarka powiedziała po prostu:

Pielęgniarka powiedziała tylko:

„Ten pan został już przeniesiony.”

Diego zmarszczył brwi.

„Przeniesiony? Gdzie?”

Pielęgniarka lekko wzruszyła ramionami.

„To są poufne informacje.”

Graciela próbowała się uśmiechnąć, ale jej zdenerwowanie było widoczne.

„Jesteśmy jego dziećmi.”

„Wiem” – odpowiedziała spokojnie pielęgniarka. „Ale on wyraźnie prosił, żeby nie ujawniać jego miejsca pobytu”.

Oboje spojrzeli na siebie.