Wielu mówi to samo po powrocie.
Alejandro zawahał się na moment.
Potem zapytał:
„Czy pamiętasz dziewczynę o imieniu Mariana López?”
Kobieta zmarszczyła brwi.
„To imię jest bardzo popularne…
Alejandro skinął głową.
Słyszałem to już wiele razy.
Miał się już pożegnać, gdy kobieta znów się odezwała.
„Ale… czekaj.
Alejandro spojrzał w górę.
„Wiele lat temu była tu Mariana.
Dziewczyna o ciemnych włosach, bardzo słodka.
Zawsze dzielił się swoim jedzeniem z innymi dziećmi.
Serce Alejandra zaczęło bić szybciej.
„Wiesz, co się z nią stało?”
Kobieta zastanowiła się przez kilka sekund.
—Twoja rodzina miała problemy finansowe…przeprowadzili się.
Ale myślę, że jego babcia nadal tu mieszka.
Alejandro poczuł cios w pierś.
"Gdzie?"
Kobieta wskazała na pobliską ulicę.
Niebieski dom na końcu ulicy.
Alejandro poszedł tam.
Każdy krok wydawał się cięższy od poprzedniego.
Niebieski dom był mały.
Zużyta farba.
Mały ogród z kwiatami.
I starsza kobieta siedząca na krześle przy drzwiach.
Spojrzała na niego z ciekawością.
"Tak?"
Alejandro poczuł, że jego głos stał się łagodniejszy.
„Przepraszam… czy jest pani babcią Mariany López?”
Oczy kobiety lekko się rozszerzyły.
„Tak… To ja.
„Nazywam się Alejandro Torres.
Zapadła cisza.
Kobieta uważnie mu się przyglądała.
A potem coś się zmieniło w jego wyrazie twarzy.
