Więc wyciągnąłem go i zacząłem pracować.
Przez trzy noce z rzędu oglądałam tutoriale szycia, dzwoniłam do pani Patterson po radę i zszywałam jedwabne chusteczki Jenny, kawałek po kawałku.
W końcu sukienka nabrała kształtu.
Nie było idealnie, ale było pięknie.
Miękki jedwab w kolorze kości słoniowej z drobnymi niebieskimi kwiatkami tworzącymi patchworkowy wzór.
Następnego wieczoru zaprosiłem Melissę do salonu.
„Mam coś dla ciebie.”
Jej oczy rozszerzyły się, gdy zobaczyła sukienkę.
"Tatuś!"
Dotknęła ostrożnie materiału. „Jest taki miękki!”
„Idź i przymierz.”
Kilka minut później wyszła z sypialni i zaczęła się kręcić.
„Wyglądam jak księżniczka!” krzyknęła.
Mocno ją przytuliłem.
„Ten materiał pochodzi z chusteczek mamy” – powiedziałem jej.
Jej oczy rozbłysły.
„Więc mamusia pomogła to zrobić?”
„W pewnym sensie tak.”
Przytuliła mnie ponownie. „Uwielbiam to”.
Ta chwila wynagradzała każdą nieprzespaną noc.
Dzień ukończenia szkoły nadszedł ciepły i jasny.
