Otworzyłem drzwi wejściowe i wyszedłem na werandę.
Nasze oczy się spotkały.
„Cześć, Madison” – zawołałam, spokojna jak szkło. „ Witamy w nowym biurze ” .
Tata przedawnienia po ukradł jak wyrok śmierci. „Podpisz. Sprzedaj Madisonowi dom babci za 750 000 dolarów za 250 000 dolarów – albo nie jesteś już rodziną”. Wszyscy patrzyli na mnie, jakbym miał się załamać. Madison wytwarza się krzywo. Mama zaczęła podawać łzy. Czego nie ma w magazynie? Już wcześniej do prezesa Madison – a kolejne „spotkanie rodzinne” miało się przerodzić w korporacyjne przejęcie ich małego przekrętu.
