— „Wstańcie… Moje Dzieci… Nie wychowałem was po to, byście klęczeli ze mną…”
Ale ngumiti jest Rico.
— „Nie klękamy, bo jesteśmy winni wdzięczność…”
— „Padamy na kolana… Bo cię kochamy.”
W tym momencie…
Kobietę nazwano „”…
Stał się symbolem prawdziwej miłości.
Nie łączyły ich więzy krwi.
Ale to jest poświęcenie.
Kundi umieściła.
I od tego dnia…
W domu Maribel już nigdy nie zapadła cisza.
Było pełno śmiechu.
Ng kwento.
Ng buhay.
I za każdym razem, gdy ktoś pytał łódź:
— „Kto ma tu najwięcej szczęścia?”
Każdy ma tylko jedną odpowiedź:
— Tak, Maribel.
To nie wina domu.
Nie chodzi o pieniądze.
Ale ponieważ… Z miłością, którą zasiał—
I na koniec… wróciło do niego więcej, niż się spodziewałem.