Po trudnych negocjacjach wszedł do swojego pokoju. Luksusowy apartament prezydencki hotelu emanował luksusem: marmurowe podłogi, miękkie dywany, błyszczące żyrandole – wszystko świadczyło o wysokiej jakości i nienagannej obsłudze. Ale gdy tylko otworzył drzwi, jego zwykła pewność siebie zamieniła się w zdumienie.
Na szerokim łóżku, starannie przykrytym białymi prześcieradłami, spała spokojnie kobieta w niebieskim mundurze pokojówki. Jej twarz była matowa i zmęczona; Jej zrogowaciałe dłonie bezradnie spoczywały na kocu, a ona wyglądała, jakby zasnęła podczas spaceru.
Milioner był zszokowany. Jego pierwszą reakcją było oburzenie: jak śmiała to zrobić? Zakłócić porządek w jego drogim mieszkaniu, użyć pokoju zarezerwowanego dla niego? Ale jego gniew szybko przerodził się w ciekawość. Przyjrzał się uważnie: przed nim nie stał kłopotliwy człowiek, lecz wyczerpany człowiek, który po prostu nie mógł uciec od zmęczenia.
Kobieta zadrżała pod jego spojrzeniem i otworzyła oczy. Przerażenie wciąż odbijało się w jej oczach. Natychmiast zerwała się i szybko wygładziła mundur.
« Przepraszam, proszę pana! I... Nie zdawałem sobie sprawy, że zasypiam. Trzy dni z rzędu... Mamy niedobór personelu. Nawet nie mam czasu, żeby porządnie zjeść. Proszę, nie narzekaj, błagam cię. Natychmiast wszystko uporządkuję i zmienię bieliznę. »
Drżała, czekając na krzyk, karę, odrzucenie. Ale milioner nagle powiedział cicho:
« Spokojnie. Wiem, co to ciężka praca. Moja żona też pracowała jako pokojówka. Poznałem ją w takim hotelu. Więc... Odpocznij. »
Kobieta nie mogła uwierzyć własnym uszom.
Mężczyzna podszedł do stacji, wyjął z portfela kilka dużych banknotów i schował je w widocznym miejscu.
« To nie jest kara, » powiedział. « To podziękowanie za twoją pracę. Idę na spotkanie; Możesz się trochę wyspać. Nikt cię nie rozpozna. »
