Ale teraz zasługujesz na to, żeby wiedzieć.
Proszę nikomu nie mówić.
Przeczytałem list trzy razy.
To nie miało sensu.
Ledwo znałem tego człowieka.
Dlaczego zostawił mi coś takiego?
Tej nocy prawie nie spałem.
Te słowa wciąż krążyły mi po głowie.
Pod jabłonią.
Następnego ranka ciekawość w końcu zwyciężyła.
Kiedy Richie poszedł do pracy, a dziewczynki do szkoły, wziąłem łopatę i poszedłem do sąsiada.
Jabłoń rosła tam, gdzie zawsze, blisko płotu, a jej gałęzie były powyginane od starości.
Wbiłem łopatę w ziemię.
Gleba była miękka.
Po kilku minutach ostrze uderzyło w coś twardego.
Głuchy metaliczny dźwięk rozbrzmiał na cichym podwórzu.
Moje serce zaczęło walić.
Uklęknąłem i otrzepałem ziemię, aż ukazała się krawędź małego metalowego pudełka.
Był zardzewiały i ciężki.
Stary.
Wyciągnąłem go z ziemi i wytarłem błoto.
Przez chwilę po prostu na to patrzyłem.
Potem ją otworzyłem.
W środku znajdowały się zdjęcia.
Starzy.
Na górze znajdowało się zdjęcie młodego mężczyzny w pokoju szpitalnym trzymającego noworodka.
