„Bezpieczna?” powtórzyła. „Już nawet nie wiem, co to słowo znaczy”.
Jednak spojrzała na okrągłe policzki i badawcze oczy dziecka, a coś w jej wnętrzu się uspokoiło, bo przekroczyła już granicę, za którą cisza wydawała się łatwiejsza, a powrotu nie dało się uniknąć, nie tracąc przy tym całkowicie siebie.
Sąd nie naprawia przeszłości, ale może przestać kłamać na jej temat
Kilka tygodni później, pod ścisłą obserwacją i zaostrzonymi środkami bezpieczeństwa, sprawa wyszła na jaw, ponieważ administratorzy szpitala przyznali, że byli naciskani do zmiany dokumentacji, były śledczy przyznał się do oszczędzania, czego teraz żałuje, a Julian Kessler, nieskazitelny w garniturze i z uśmiechem, stwierdził, że urok osobisty nie działa w starciu z udokumentowanymi terminami i uporczywymi pytaniami.
Sędzia Kline nie twierdziła, że sądy mogą przywrócić to, co zostało komukolwiek odebrane, ponieważ niektóre nieobecności nie były w stanie załatać, niezależnie od liczby ostemplowanych dokumentów, ale podkreśliła jedno, co system jest winien społeczeństwu, gdy rości sobie prawo do władzy nad ludzkim życiem.
„Nie będziemy tworzyć pewności tam, gdzie jej nie ma” – powiedziała podczas przepełnionej rozprawy, a jej głos był wystarczająco stanowczy, by uciszyć salę. „I nie nazwiemy wygodnej historii 'sprawiedliwością' tylko dlatego, że szybko się kończy”.
Carter nie został od razu zwolniony bezwarunkowo, ponieważ w tym systemie nic nie działo się z taką szybkością, jakiej wymagało ludzkie serce, ale przyznano mu areszt domowy, podczas gdy przygotowywano się do nowego procesu. Gdy po raz pierwszy stanął przed budynkiem sądu, a jego twarz oświetlały promienie słońca, wyglądał mniej jak człowiek uratowany, a bardziej jak człowiek powracający z jakiegoś zimnego miejsca, niosący w sobie kruchą świadomość, że prawdę nadal można wypowiedzieć na głos.
